| تبليغات | X |
به دور و برمان که نگاه کنیم می بینیم از زمین و هوا گرفته تا رود و دریاچه و جنگل ها همگی در حال نابودی و تخریب هستند .منابعی که امروزه برای ما یک امانت گرانبها هستند، چه بسا فقط خاکستری از آنها برای آیندگان باقی بماند.فاجعهی تخریب محیط زیست مدتهاست که آغاز شده و با سرعتی چشم گیر و نگران کننده به پیش می رود .دراصل پنجاه قانون اساسی ایران آمده است در جمهوری اسلامی ، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند وظیفه عمومی تلقی می گردد ، از این رو فعالیتهای اقتصادی و غیر آن که به آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند ممنوع است ، اما در واقع تخریب محیط زیست نه ممنوع است و نه مضموم و برای کسانی که از این تخریب سود می برند، هیچ محدودیت و مانعی وجود ندارد .در سال جاری بیش از4000هکتار از جنگل های منطقه مریوان و سروآباد طعمهی حریق شدهاند و در بیش تر مناطقی که نیروهای مردمی درصدد جلوگیری از پیشروی آتش سوزی شدهاند توسط افراد ناشناس(!) از فعالیت آنها جلوگیری به عمل آمده است.همان طور که همگی می دانیم بخش اعظمی از صنعت توریسم مریوان بیش تر از آنکه متاثر از وجود بازارچه مرزی و اجناس خارجی باشد مدیون طبیعت زیبا وبکر منطقه می باشد مریوان با این تهدیداتی که پیش رو دارد جایی بهتر از قرار گرفتن در لیست مناطق بیابانی را پیدا نخواهد کرد. این بیابان زایی در مریوان فراتر از حدس و گمان ، خطری است که هم اینک مریوان را درنوردیده و در حال پیش روی است و در این زمینه وظیفه هر انسان دلسوزی است که به عمق فاجعه ای که طبیعت مریوان را تهدید میکند نگاه جدی تر انداخته و به فکر چارهای باشیم. ما دانشجویان دانشگاه پیام نور مریوان سکوت نهاد ها را در این خصوص محکوم می کنیم و خواستاریم که هر چه سریع تر مسئولین و دست اندر کاران منابع طبیعی و محیط زیست و سایر ارگان ها برای جلوگیری از این فاجعه چارهای بیندیشند و از مردم هم تقاضا داریم که چشمان خود را به روی این فاجعه نبسته ، واقعیتها را ببینند و نسبت به نابودی اکوسیستم منطقه بی تفاوت نباشند.
دانشجویان دانشگاه پیام نور مریوان
متن ارسا لی از دانشجویی از دانشگاه پیام نور مریوان